Stare porządki

Delikatna zieleń na moich włosach

z opuszek palców powoli spływa

i pomysł rodzący się z tchem jednej myśli

niejasno szepcze cicho się skrada

Nie pyta

Nie prosi

Ukrywa się w ciszy

pozornie nam znanej

znaczeniem określonej

 

Lekkim językiem płakać mi teraz

gdy światem włada precyzja

Pamięć

Indywidualność znaczeniem głupoty

stare porządki fortuny gierką

 

śmiechy i chichy bo umiesz zawiązać

sznurówkę u buta

a ja nie umiem

i tylko je plączę

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (11)

  • Neurotyk 16.04.2016
    Czytam i czytam...
  • little girl 16.04.2016
    Nie wiem, jak odpowiedzieć na Twój niezwykle wymowny komentarz :D
  • Neurotyk 16.04.2016
    little girl myślę nad tym wierszem, to dobrze :)
  • little girl 16.04.2016
    Neurotyk :)
  • Angela 16.04.2016
    Życie poplątane, jak sznurówki :/ 5
  • little girl 16.04.2016
    Dziękuję Angela :)
  • Rasia 16.04.2016
    Bardzo fajna metafora. Kurczę, urzekło mnie w jakiś sposób to, jak zaczęłaś pisać ten wiersz. Pierwszy wers jakoś tak mocno na mnie podziałał i zaintrygował, reszta już poszła gładko :) Świetny pomysł, zostawiam 5 :)
  • little girl 16.04.2016
    Dziękuję bardzo! :)
  • Łowczyni 16.04.2016
    Little, zaintrygowałaś mnie. :) Wiersz wspaniały, piszesz naprawdę dobrą poezję. :) 5!
  • Łowczyni 16.04.2016
    Tylko pogratulować! :D
  • little girl 16.04.2016
    Bardzo mi miło, że przypadł Ci do gustu:) Dziękuję ślicznie :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania