starość człowieka

Starość starowinką

jest mi dzisiaj.

Starość niezaradna

i zaradna zarazem.

Zaradna mądrością

starego człowieka.

Bo stary człowiek wie

co należy.

Niezaradna starczymi rękoma,

niezgrabnością taką.

Brakiem sił, które

trzeba by znaleźć.

Niezaradna pamięcią życia,

które przeminęło.

Zaradna starczym, dobrym

sercem.

Tęsknotą za życiem przeżytym,

młodością.

Pamięcią tego, co było.

Mądrością.