Poprzednie części: starość człowieka
Starość człowieka
Starość starowinką
jest mi dzisiaj.
Starość niezaradna
i zaradna zarazem.
Zaradna mądrością
starego człowieka.
Bo stary człowiek wie
co należy.
Niezaradna starczymi rękoma,
niezgrabnością taką.
Brakiem sił, które
trzeba by znaleźć.
Niezaradna pamięcią życia,
które przeminęło.
Zaradna starczym, dobrym
sercem.
Tęsknotą za życiem przeżytym,
młodością.
Pamięcią tego, co było.
Mądrością.
Komentarze (2)
Nie trzeba myśleć o starości.
Bawić się, na ile można.
NO!
Link jest prawdziwy, bez obaw.
Pozdrawiam
NO!
https://www.youtube.com/watch?v=YxOQikC0o7c
Hanna. Dziękuję za podjęcie sprawy godności człowieka starszego. Ładnie napisane na5+
Starość starości nierówna. Natomiast starowinka od staruszka, odbiega nieraz o kosmos.
Starość w gronie Rodziny i najbliższych, to kwintesencja przeżytego życia w godności CZŁOWIEKA.
Rada starszych w starożytnej Sparcie nosiła nazwę geruzji. Był to jeden z najważniejszych organów władzy, który sprawował faktyczne rządy państwa.
Dziś opowijskie trolle, wypisują życzenia rychłej śmierci seniorkom moherowym i seniorom katolickim.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania