Stokrotki

Stokrotki więdną,

Każda po kolei,

Nie zmienimy tego,

W ich miejsce wyrastają nowe,

I tak aż do końca świata,

Czasem trudno to zrozumieć,

Ale idzie przywyknąć,

Poprostu poczekamy,

Poczekamy aż do kolejnej wiosny,

Wtedy przyjdą nowe,

Ładniejsze i większe,

Albo brzydsze i mniejsze,

Nie wiemy tego,

Nie wiemy co będzie,

Ale i tak czekamy,

Czekamy na tą chwilę,

Żeby tylko były w śród nas.