Stolik nr 2

Gość puchnie z ważności.

Z każdym słowem coraz ciaśniej,

coraz duszniej pod krawatem, może to przez słomę...

Wylewa się z krzesła,

żąda audiencji u Menadżera.

Kelner rozkłada mapę,

palcem kreśli rakiety:

– Okej. To jest tak. Przed restauracją jest deptak, proszę nim udać się do aleji "Chujmnietoobchodzi", a następnie iść nią prosto, aż dojdzie pan do skrzyżowania z ulicą "Wypierdalajpan".

To bilet w jedną stronę,

najpiękniejsza z dróg.

Gość wychodzi z uśmiechem,

nie czując na plecach

trzaśnięcia drzwi.