Poprzednie części: Świat oczami nastolatka #1 postrzeganie ludzi
Świat oczyma smutku
Wędruje samotnie w dół
Krzycząc sobą wielki ból
Tworząc kolejną bliznę.
Powoli cichną ostatnie głosy
Gasząc swoje małe płomienie
Zabierają ze sobą piękną tęczę.
Milkną świata kolory
Oddając swą złotą koronę
W dłonie przeklętego cienia.
Uderza po raz ostatni
Zatrzymując potok krwi
Palący obraz namalowany jutrem.
Następne części: Świat pod powiekami
Komentarze (17)
Świat idzie do przodu i się zmienia, a Twoje teksty( jak dobrze pamiętam) zawsze będą mieć w sobie coś z tęsknoty :D btw bardzo dobra ta tęsknota 5 ;)
Monotematyczność :/ Jednak może to jest mój dział? :D
D4wid Twój, widać jak się w nim dobrze czujesz :D
Truta Niech da mi sławę :D Niech kolejne pokolenia opowi pamiętaj o mnie haha ;D Nie jestem pewien, ale chyba to właśnie ja zapoczątkowałem poezję na opowi, ale niech inni zniszczą moje marzenia :/
D4wid za mały żuczek ze mnie abym mógł to pamiętać :/ podobno czas na opowi liczy się od kiedy ktoś wstawił tam pierwszą poezję ;)
Truta Wiem, że jak zaczynałem tutaj pisać, to nie było kategorii ,,wiersze"
W sumie nie wiem co mogę napisać. Mój mózg chyba dzisiaj przestał pracować. Dam 5, świetnie napisane.
Znam ten stan :D Aż dziwne, że byłem w stanie coś napisać :)
Przyznam, iż... podoba mi się. 5
Przyznam iż... starałem się
5!Piękne choć bardzo smutne
Złota? Jest już diamentowa :D Mózg podpowiada mi więzy rodzinne ;D
D4wid :D Niekoniecznie
ZłotaRóża Więc zdradź swą tajemnice :D
D4wid :D Muszę Ci powiedzieć że jednak się mylisz co do tego.Nazwę wybrałam bo róża to mój ulubiony kwiat,a czemu złota?Mam nadzieję że Pewnego dnia moje wiersze czy też opowiadania będą złotem:)
ZłotaRóża Byłem tak blisko :D Teoria spiskowa
D4wid :D
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania