Święta, których nie ma

Burza mózgu .

Myśli natrętne jak echo ,

krążą bez celu .

Dusza błądzi -

nie wie, gdzie stanąć,

ani dokąd iść.

Sto myśli na godzinę ,

każda rodzi się co minutę ,

żadna nie daje odpowiedzi.

Pogubiona.

Niezdecydowana.

Załamana.

Zanurzona w ciszy depresji .

Migocą lampki,

świecą świąteczne drzewka

świat udaje radość .

A ona nie czuje świąt -

bo dla niej ich nie ma.

Choć tak bardzo chciałaby je poczuć.

Bezradna ,

z pragnieniem działania w dłoniach.

lecz teraz już nic nie można zrobić.

Zostaje tylko czekanie .

Bez terminu.

Bez obietnicy.