Szkatułki
To ludzkie losy- światła i cienie, a dalej słowa jak żurawie, których powrót wciąż jest wyczekiwany i niespełniony...
Oto wszystkie kręgi myśli pomiędzy początkiem i upadkiem...
Dalej są wyspy śpiewem ptaków namalowane... I marzenia, które u progu jesieni razem z bursztynami majestatycznymi znajdujemy na piasku...
I niczego nie poszukujemy, ale razem ze wszystkim drżymy w zachwycie...
Filmy i piękne zdjęcia w czarodziejskich źrenicach płynące bez kresu...
A my ponad preriami chmur, ponad górskimi olbrzymami lotnymi, miasta z pajęczyn jesiennych budujemy
I czas ukrywamy w szkatułkach dzieciństwa...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Stara taśma filmowa dawno prześwietlona... Co tam zapisano, jakie obrazy uwieczniono..?
Nie znam odpowiedzi na to pytanie... Zapisano na tej taśmie ludzkie losy -takie bliskie, a jednocześnie dalekie, jakby po dwóch stronach pancernej szyby....
Została jeszcze stara kamera, statyw i reflektor... To powinno wystarczyć...
Komentarze (5)
Nagrywamy kilka scen na taśmę Eastman Kodak, ale taśmę odbiera nam gwałtowna burza-teraz ona przemawia do nas obrazami o wiele piękniejszymi od naszego filmu... Na szczęście ten film nie potrzebuje ścieżki dźwiękowej... Muzykę zagra utalentowany skrzypek lubiący improwizacje... Ale to dopiero podczas pierwszej projekcji... A zatem czekamy. Wszystkie reflektory skierowane w stronę gęstniejącej nocy... W skupieniu, w milczeniu czekamy i obserwujemy...
Znaczy się: kompozycja szkatułkowa?
Ładna impresja ale dywizy – fuj 🎞️📽️🎻🕸️
Kompozycję szkatułkową podziwiałem w filmach Wojciecha Jerzego Hasa. Dzisiaj ponownie obejrzę Sanatorium pod klepsydrą w pewnym klubie filmowym prowadzonym przez pewnego profesora UW
„Sanatorium pod Klepsydrą według Braci Quay” – a to widziałeś?😜
il cuore Tak, widziałem
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania