Talia kart

Biorę do rąk talię kart, tasuję, tasuję.

Moja twarz niczego nie pokazuję.

Zastanawiam się dlaczego i co odpowiedzieć,

Lecz chyba nie dane mi będzie się tego dowiedzieć.

Siedzę więc tak dalej,

Naprawdę, kitu wam nie sprzedaje.

Zdałem sobie sprawę, że nikogo nie ma,

Została tylko ona i siedzi tam sama.

Pytam jej: Co tu robisz?

Odpowiada: Czekam aż karty ułożysz.

To nie jest takie proste, jakby się zdawało,

Więc poproś mnie o pomoc, nie krępuj się, śmiało.

Poprosiłem, gdyż sam nie dałbym rady,

I teraz idzie nam już nie od parady.

Ona pomaga mi, ja pomagam jej,

I jakoś zaczyna wyglądać ta nasza talia kart.

Wysiłek nareszcie jest czegoś wart.

Czy cel nasz osiągniemy?

Tego jeszcze nie wiemy,

Lecz jedno wiemy na pewno.

Lepiej układać w całość talię kart wspólnie,

I patrzeć razem na wynik dumnie.

Spojrzałem na nią, a ona na mnie,

Potem wspólnie na talię kart, oraz na to co z niej stworzyliśmy,

I ze spokojem ducha, z czystym sumieniem powiedzieć możemy żeśmy szczęście osiągnęli.

Shogun