Tam, Gdzie Kończy się Sen, Zaczyna Maj

smutna ulica tonęła w mroku

zawieszona gdzieś między resztkami nocy

a nieśmiałym świtem

cisza ciężka i złowroga

zdawała się igrać ze śmiercią budząc do życia uśpione demony

każdy powiew zimnego wiatru potęgował to wrażenie

przenikając na wskroś podcięte gałęzie drzew i miotając kruczymi gniazdami

które niczym czarne plamy rysowały się na tle bladejącego nieba

słyszałam twój głos próbujący mnie uspokoić

to tylko sen mówiłeś wiosna już blisko a my będziemy razem

twoje słowa były jak mglista obietnica

daleka i niepewna wtedy jeszcze nie wiedziałeś

jak blisko jest inna bliskość

ta w której obnażyłbyś mnie z myśli

z każdą kolejną chwilą zanurzając w ostrym bólu

i słodkim smaku szaleństwa czułam jak narasta we mnie przerażająca świadomość

zatrzymaj to szeptałam w duchu a może nawet na głos zatrzymaj to bo kasztany kwitną tylko w maju

była w tym jakaś desperacka nadzieja

że choć w ten sposób uda mi się uchwycić ulotność chwili

i powstrzymać to co nieuchronnie nadchodziło