trochę wierszem trochę prozą o tym jak natura wypełnia wolę bożą.

Posłużę się przykładem z białymi niedźwiadkami milusimi.

Na tle szarej ziemi pokarm widzał ich drapieżne apetyty na mile.

Białofutrzastych olbrzymów nie kryła nawet zieleni gęstwina. przez co z glodu padała boża zwierzyna.

Widząc rozpacz w oczach miłosiernego Jezusa, natura postanowiła zainterweniować,

by ratować im życie

i to długo przed niejakim Darwinem.

Tereny zajęte przez białe niedźwiedzie śniegiem pokryła obficie, a wody skuła białym lodem.

Od tej pory akuratna ilość pożywienia, bogacąca wody i ziemię, nie zdołała tak skutecznie wiać przed przeznaczeniem.

Matkę naturę cieszyła radość

w oczach Jezusa, kiedy patrzył na futrzaki tuczące się upolowaną zwierzyną, dzięki której mogły żyć, aż do naturalnej śmierci.

Przykład ten dowodzi fałszywości teorii o jakiejś tam ewolucji.

To nie zwierzyna dostosowywała się do środowiska, a środowisko

z woli Jezusa stawało się przyjazne tworzonym przez niego istotom.

W związku z tym aklerykałowe, wymierzone w Sagę rodu Dawida teorie, między bajki można włożyć.