Trochę wspomnień

pamiętam, jak do rana nad rzeką siedzieliśmy,

i jak te pytania śmieszne mi zadawałaś,

a ja próbowałem udawać, że cokolwiek wiem,

że wcale nie jestem tak bardzo mały

w tej emocji bardzo dużej.

albo kiedy w nocy na stare miasto wyszliśmy,

byłaś wtedy jak ten ładny stan,

który po śnie kolorowym

na resztę dnia z Tobą pozostaje.