TW 10 - Sok z lustra

Człowiek z maszynką do mięsa

W tenisówkach na wytwornym raucie

Gatunek: groteska

Ściany jednego z pokojów obłożył kawałkami szkła i nazwał Gabinetem Luster. Lubił przyglądać się swemu zdeformowanemu obliczu. Wtedy odkrył pewien dar.

*****

Willlem wychodząc z domu zawsze zabierał ze sobą maszynkę do mielenia mięsa. Siadał na ławce w parku i obracał rączką bez celu, gapiąc się na przechodzących ludzi. Mówiono, że sfiksował po tym jak jego żona wyskoczyła przez okno, ale ona twierdziła, że od samego początku ich znajomości był dziwny. Miarka się przebrała, gdy próbował wsadzić jej w tyłek pędzel i wystawić w galerii sztuki jako eksponat.

Potem sprawy przybrały jeszcze gorszy obrót.

Na jednym z rautów, w czasach gdy jeszcze był normalniejszym awangardowym artystą, poznał Gilberta. Zaprzyjaźnili się i dzielili pomysłami na nowe dzieła. To właśnie Gilbert widział Willema żywego jako ostatni. Przyszedł pod jego dom, gdyż zaniepokoił się ostatnimi zdarzeniami i dziwnymi odgłosami, jakie słyszeli sąsiedzi. Willem pokazał mu paskudną ranę na nodze. Twierdził, że od dłuższego czasu nawiedzają go okropne istoty. Wychodziły z pokoju, którego nie otwierał od miesięcy. Podobno wszystko zaczęło się od momentu, gdy odkrył u siebie dar. Nazwał go "dojeniem luster", dzięki czemu otrzymywał sok podobny do mleczka kokosowego. Istoty przychodziły właśnie po niego, a gdy nie dostawały czego chciały odgryzały Willemowi kawałki mięsa z nogi.

- Uwierz mi - mówił, wyglądając na kompletnie obłąkanego. - To świnie... z ludzkimi rękami. Mają szpony i ostre kły. Ten pokój... Zabiłem tam kilka wieprzków i wymalowałem ściany ich krwią. Chciałem się zemścić. Miałem kiedyś brata. Wpadł do zagrody świń, a one rozszarpały go na strzępy. Musiałem to zrobić. Potem... potem to się zaczęło. Straszny smród. Nie zbliżałem się tam, ale one zaczęły kwiczeć. Ocierały się o drzwi, aż w końcu wylazły. Sok z luster je przyciąga, ale ja już nie potrafię doić. Świnie są głodne, a lustra nie dają mi mleka.

Po tych słowach Willem zaniósł się szlochem, uciekł do domu i zamknął się w nim. Po chwili rozległo się potworne kwiczenie. Gilbert uciekł stamtąd przerażony.

Gdy na miejsce przybyły służby mundurowe Willem już nie żył. Przyrządził sobie wytworną kolację z własnych części ciała i pożarł się żywcem.