Drabble - Ustami świtu koralowymi

- Ustami świtu koralowymi, chwyciłam popielniczkę, pizdnęłam w podłogę, naplułam, aż zahuczało – zakończyła deklamację zgrabnie zeskakując z taboretu, dygając zalotnie przed rozentuzjazmowaną publicznością.

Słychać było brawa, pokrzykiwania, pochwały.

- Od momentu, gdy zaprezentowałaś pierwszy wiersz zrobiłaś ogromnie wielki postęp, trudno to wyrazić – pochwalił jeden.

- Nigdy nie słyszałem czegoś równie dobrego – dorzucił drugi.

- Piękne metafory – zakwiliła trzecia.

Byli tak wzruszeni, że nie zauważyli nagłego pojawienia się pielęgniarki ze strzykawką w dłoni.

- Panowie i panie, dość żartów na dzisiaj. Znowu zapomnieliście o popołudniowych lekach. Czy kaczki i baseny już opróżnione? Za chwilę zaczyna się wieczorny obchód i zamykamy sale.