Uwięzieni w szklanych posągach
widzę ludzi jakby zaczarowanych
jednak to nie biała magia wróżki
przypominamy trędowatych
traktowani niczym piąte koło u wozu
czasami zastygamy w posągach
nie potrafimy ruszać ręką czy nogą
niemoc boli jak szkło wbite w serce
tylko myśli mogą uciec z szklanej pułapki
stajemy się za bardzo transparentni
znajomi mówią że widać tylko wady
nie wiemy jakie mają zamiary
los sprawi że zniszczą lub ocalą
Komentarze (3)
Bardzo prawdziwe, zamiary ludziska mają różne i różniste, cne i niecne, jak to ludziska :)
jest otwarta bitwa na rymy i jest wolna amerykanka, czyli można wrzucać wiersze o wszystkim. A jak wszystko to za dużo, to jest temat dodatkowy: "samoistność". Zachęcam do udziału. https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-rymy-0-w1881/#reply
Na prozę bitwa też jest, więc tam też, jeśli chcesz, możesz coś napisać
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania