Wiersz Jerzego Utkina pt "Cienie"

Dalej nam wciąż do siebie z każdym dniem z godzinä z każdym rokiem a lata bezlitośnie płyną

Aksamitny blask nocy stygnie na powiekach bezsenności przekleństwo gdy serce wciąż czeka

Na znak życia najmniejszy jedną chwilę błogą tylu ludzi dokoła a jakby nikogo

nie było tylko pustka lecz ten sen na jawie oddaje się bez końca beztroskiej zabawie

Bal wciaż trwa w wielkiej sali na teatru scenie wciąż rosnącego żalu dwa maleńkie cienie

wirują w kręgu życia w tańcu oraz śpiewie sobą każdy zajęty o drugim nic nie wie