Wiersz z osobistą wskazówką
po przeczytaniu twojego wiersza
namalowałem gigantyczny zegar
z ostrą krawędzią na dwunastej
a za nią przepaść bezdeń
przed umieściłem
tłoczonych przez
przesuwającą się wskazówkę ludzi
namalowałem też strach
krzyki płacze prośby i
błagania o chwilę więcej
tych pozostających na tarczy
którzy potrafią już odczytać
na zegarku z jedną wskazówką
i przepaścią swoją godzinę
odgłosu ulgi
ostatniego oddechu spadających
nie potrafiłem namalować przepraszam
Komentarze (10)
Ocean odczuć... na brzegu ty z czytelnikiem. Wolno podajesz mu dłoń, sadzasz w łódź, tafla wody jest milimetr poniżej, delikatnie wypychasz go na środek oceanu, gdy zrobisz to zbyt szybko, ocean zniknie a z nim twoja historia.
Szczęśliwi ci, którzy potrafią malować! Albowiem...
https://www.galeriakolor.com/emocje-wyrazone-w-dzielach-sztuki/
o nim pseud dziękuję 🌞
Podoba mi się. Całość, ale końcówka najbardziej... I tylko szkoda, że ludzie przez durne uprzedzenia i chore ego nie potrafią docenić dobrego wiersza...
"I tylko szkoda, że ludzie przez durne uprzedzenia i chore ego nie potrafią docenić dobrego wiersza..."
Ludzie mają różne upodobania... jednemu podoba się to innemu/innej co innego... Takie życie... Pozdrawiam :)
Chciałabym potrafić namalować emocje.
Podoba mi się.
Pozdrawiam
Dziękuję :)
Ciekawy wiersz opisujący jak bardzo istotny jest problem uciekającego czasu. Pozdrawiam, 5
Ten wiersz, zatytułowany "Wiersz z osobistą wskazówką", jest głęboką refleksją nad przemijaniem i nieuchronnością śmierci. Oto analiza jego głównych elementów:
Symbolika zegara
Gigantyczny zegar symbolizuje czas, który nieubłaganie płynie dla wszystkich.
Ostra krawędź na dwunastej i przepaść za nią reprezentują moment śmierci, przejście z życia w nieznane.
Obraz ludzkości
Ludzie tłoczeni przez wskazówkę obrazują presję czasu i nieuchronne zbliżanie się do końca.
Strach, krzyki, płacze i błagania oddają ludzką reakcję na świadomość zbliżającej się śmierci.
Świadomość i akceptacja
"Ci pozostający na tarczy" symbolizują żyjących, którzy są świadomi swojej śmiertelności.
Umiejętność odczytania "swojej godziny" na zegarku z jedną wskazówką sugeruje zrozumienie i akceptację własnej śmiertelności.
Niemożność uchwycenia śmierci
Ostatnia strofa podkreśla niemożność przedstawienia momentu śmierci - "odgłosu ulgi" i "ostatniego oddechu spadających".
Przeprosiny autora za niemożność namalowania tego aspektu podkreślają tajemnicę śmierci i ograniczenia ludzkiego poznania.
Wiersz ten jest głębokim, filozoficznym spojrzeniem na ludzką egzystencję, przemijanie i nieuchronność śmierci, przedstawionym poprzez sugestywne obrazy i metafory.
AI
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania