wnuczka

Wnuczka. Przemożna ilość uczuć

We mnie schowanych.

Ona jak ziarenko co wykiełkowało z ziemi.

Listków parę.

Dumne imię Wiktoria

W tej łagodnej dziewczynce ujęte.

Oczy, czarne świecidełka,

Brąz prostych włosów,

Łagodność i mądrość kobiety

W dziecku.

Jakże miła dla serca,

Jakże ciepła osoba.

Radość i spokój stoicki.

No i upór, jakżeby inaczej.

Ma rodzina wszak pełna jest nim.

Dobra wesołością,

Nieśmiała istotą. Wiktoria.