wracając do Turczyna

na kartce zerwanej chwili

kolejny wtorek

czarny

nieodświętny

zwyczajny

między mapą a kalendarzem

nasze zmarszczki

chwila na herbatę

i spojrzenie w okno

potem spragnieni podróży

idziemy obok siebie

w nienamalowanym lesie

w cieniu wiejskiej ciszy

za stogiem siana

słońce rozbabrane nagie

turla się

między żaglami zimnego wiatru