Wyprowadzam się z istnienia

Upał w mej głowie,

myśli wygotowane z treści,

gorąco w zakamarkach

mojej pamięci.

Rozpływam się niczym grzech.

Nie ma mnie już tutaj.

Ty szydzisz swoim oddechem,

zabijasz swoim wzrokiem,

gnieciesz spojrzeniem

jak kawałek zmiętej gazety.

Wyprowadzam się z mego istnienia.

Nic nie zabieram.

Ginę w ciemności

codziennych spraw.