Zadumanie
Jak cicho.
Z kamiennego empirowego postumentu spogląda poczerniała od deszczówki płyta.
Szary beton.
Przechowywanie pamięci w zastygłym świecie. Jak szkatułka wspomnień.
Wryty napis, spiżowa metryka pokryta zielonym nalotem.
Zimą pocukrowana śniegiem, wiosną lśni diamentami rosy, latem złotem, a jesienią pokryta rdzą liści.
Jak życie.
Nie sprzątam, bo wiatr je zamiecie. Pofruną, jak ptaki, bliżej nieba. Do spokoju.
Najładniej wyglądają pisklęta brzozy, małe żółtości.
Ona zaś, sama błyska jedwabiem kory, jak latarnia wskazuje drogę.
Pochylam się, zostawiam płomień i różę… Ad Perpetuam Rei Memoriam.
Następne części: zadumanie
Komentarze (19)
Na Wery, czyli weryfikatorium.pl z taki tekstem! Ambitny jak nie wiem!
Dziękuję pięknie za słowa.
Pozdrawiam ciepło
Jak życie, a nam tak trzeba spokoju, zastanawiające ?
Oj trzeba, zwłaszcza teraz, kiedy wszystko krzyczy. Zadumajmy się.
Pozdrawiam serdecznie
Ładny, sentymentalny wiersz. 5
Dziękuję pięknie za sentymentalność.
Miłego popołudnia życzę.
Bardzo dobry tekst. Pięknie napisany, inspirujący. 5, pozdrawiam :-)
Dzięki za refleksję.
Pozdrawiam ciepło
Pasjo↔No faktycznie, można się zadumać. Szczególnie mi podeszło: od→''Zimą''... do...''Jak życie''→Pozdrawiam:)↔5
Dziękuję pięknie za zadumanie. Pozdrawiam
Co prawda jak zobaczyłem tę faszystowską błyskawicę u Ciebie to mnie zmroziło ale miniatura piękna.
Ileż takich mogił na cmentarzach. Gdy dotknęła mnie strata najbliższych, częściej nawiedza mnie zaduma nad losem. Przejmujący wiersz!
Pięknie dziękuję za zatrzymanie się i zadumanie.
Pozdrawiam ciepło
Podoba się, aż chce mi się powiedzieć: Urodziny i śmierć
pomiędzy nimi
krzyki westchnienia
uwięzione w milczącym marmurze
Witaj
Dzięki za zadumanie w ciszy.
Pozdrawiam ciepło
Bardzo piękny tekst!
Dziękuję ci pięknie za słowa.
Miłego wieczoru
Tak wiele pozostało, lecz niektórzy nie mają tyle szczęścia.
Pozdrawiam
Trzeba pielęgnować te wspomnienia. Pozdr
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania