Poprzednie częścizagubieni w półświecie

zagubieni w świecie

róże symbol piękna miłości i chwil zwątpienia

wszystko jakby na swoim miejscu a jednak nie takt

szczęście sprzyja miłość umiera jak złodziej

 

ktoś odbiera telefon że to koniec inaczej odbierasz

 

świat dookoła małego stolika cieszyło cię to co zabiło

chowam myśli modlę się za rodzinę by jakoś przeżyć kilka lat

podłość nienawiść gdy coś się podwinie a słowa bolą i leczą

 

wszystko płynie a gdzieś się nam zgubiło między wersami

to radość w piękno nie jesteśmy tutaj wieczni pamiętam

bez sensu są choroby dziwny stan dziwny świat gdy walczysz

Średnia ocena: 3.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Sokrates
    Cała masa ważkich słów w logicznym jednym ciągu, czytelnie ujęta. Jak na taki trudny styl to świetnie poszło.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania