Metempsychoza

Spadałam, każdego dnia niżej. Nie wystarczyło ukryć się w dymie z papierosa, zawsze mnie znalazłeś i ciągnąłeś w dół. Patrzyłam, jak wciąż mnie mniej i mniej.

A wszystko... bo rozmieniłeś nas na drobne.

 

Ulicą szli wyzwoleni, krzyczeli, że miłość niejedno ma imię. Wypatrywałam na sztandarach ciebie.

Od kolorów mieniło się w oczach, od nienawiści spadały maski, każda mogła być moją. Na zakręcie odbiłam od chaosu. Usiadłam pod krzyżem i po raz pierwszy - zapłakałam.

Spływały z twarzy wszystkie brudy, znaczyły ślady rozpuszczonym tuszem.

 

Wracałam, teraz już lekkim krokiem.

 

Czekałeś.

 

Nie miałam jednak słów.

Zaczęłam właśnie zbierać siebie z resztek.

Średnia ocena: 2.9  Głosów: 12

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (35)

  • Okropny 29.08.2019

    Betti, kropka w tytule

  • betti 29.08.2019

    Dzięki, Okropny, usunęłam.

  • Canulas 29.08.2019

    Od połowy ok. Obnażające, więc niejako niewygodne, a stąd tylko krok do takiej ludzkiej uczciwości oraz świadomości ograniczeń.
    Zapis lekko kuleje na początku. 2x się zdanie po zdaniu zwraca na siebie uwagę.
    Kropka z tytułu też raczej out.
    Chwilowo nie mam zdania, ale do odbioru intymności trzeba mieć jakąś empatyczną otwartość, której mam obecnie niedomiar, więc nie jestem obiektywnym odbiorcą.

  • betti 29.08.2019

    Dzięki, Can. Pracuję jeszcze nad tym. Ostatnio wstawiam od razu, a później dopiero likwiduję usterki, dlatego każda sugestia na wagę złota.

  • Gregory 29.08.2019

    betti pracuj, pracuj, daleka droga przed tobą

  • betti 29.08.2019

    Gregory mam inne zdanie na ten temat.

  • Gregory 29.08.2019

    betti każdemu wolno mieć własne zdanie, uczysz się złotko

  • Ritha 29.08.2019

    Hm. Tytuł jest w ogóle ckliwie banalny. Reszta jest, hm, w miarę ok. Troche taka soja - zapychacz jak dla mnie, a ja żądna treści-mięcha. Ale Ty chyba masz taki styl, więc ok.

  • betti 29.08.2019

    Ritha, tytuły - to dla mnie dramat. Jeszcze nad nim myślę.

  • Ritha 29.08.2019

    betti zanikanie, atrofia, rozrzucona, do Ciebie, hm, nie wiem, coś chwytliwego, podsumowującego

  • betti 29.08.2019

    Ritha dzięki wielkie, poszłam za Twoją myślą.

  • Ritha 29.08.2019

    betti noo, lepi

  • Ritha 29.08.2019

    "Zaczęłam przecież zbierać siebie z resztek" - a tu "przecież' jest potrzebne? serio pytam, bo nie wim, a ja bym u siebie wywaliła

  • betti 29.08.2019

    Ritha to miał być upiększacz, a wyszedł zapychasz. Wyrzucam.

    Kolejne ''dziękuję'' leci w Twoją stronę...

  • Ritha 29.08.2019

    betti proszę :D

  • Gregory 29.08.2019

    Kochany betonku gdzie twoja zasada? Tekst musi odleżyć i dopiero trzeba go dać czytelnikowi. Oj ty! Nie szanujesz czytelnika. Wstawiasz bylejakość

  • betti 29.08.2019

    Nie, ja szanuję czytelnia, do tego nawet stopnia, że pozwalam na ingerencję w tekst.

  • Gregory 29.08.2019

    betti oj jaka zmiana

  • betti 29.08.2019

    Idź stąd, bo przeszkadzasz. Mnie zależy na inteligentnym podejściu...

  • JamCi 29.08.2019

    Co do formy ciężko mi się wypowiadać, alle przekaz, treść zacna. Jakos tak do mnie przemawia jak trzeba. Nie ja tu decyduję, ale dla mnie "przecież" uzasadnione tak, jak ja rozumiem Twój tekst. 5

  • JamCi 29.08.2019

    Czytałam już 4 razy, ale lubię jak mnie coś woła na kolejne.

  • betti 29.08.2019

    JamCi bardzo Ci dziękuję, że czytasz i wracasz. Spójrz teraz, nie lepiej bez ''przecież''?

  • JamCi 29.08.2019

    To Twój tekst :-) dla mnie było ok ale ja to lubię właśnie najbardziej, że ile osób tyle opinii i znaczeń. Wzbogaca się przez to :-) Poza tym ja zwykle lubię małło słłów i odchudzam wszystko na maksa, wiec odchudzanie przeszkadzać mi nie może :-)

  • betti 29.08.2019

    JamCi ja też lubię minimalizm. Chociaż zachwycam się, kiedy ktoś pięknie ''leje wodę'', to sztuka.

  • Misiu M 29.08.2019

    jeśli to ma być wiersz -to literatura chyba zacznie umierać na moich oczach

  • Misiu M 29.08.2019

    a jeśli to opowiadanie to jak dla mnie jest za krótkie

  • Misiek 29.08.2019

    jak dla mnie to jest taka miniatura prozatorska
    w dzisiejszej literaturze faktycznie coraz trudniej odróżnić wiersz od prozy
    zanika pisanie wierszy klasycznych
    coraz rzadziej się rymuje

  • betti 29.08.2019

    Misiu, tak, to jest miniatura prozatorska i to żadne odkrycie, przecież nie wstawiłam w kategorii ''wiersze''

  • Aisak 29.08.2019

    Nie robi wrażenia.

  • Misiek 29.08.2019

    jestem tego samego zdania

  • betti 29.08.2019

    Przeżyję... może.

  • Berkas 29.08.2019

    Dobrze się czytało, subtelne, a za razem poruszające. Ostatnie 6 wersów najbardziej mi podeszło.

  • betti 29.08.2019

    Dziękuję, Berkas.

  • Bogumił 29.08.2019

    Fajne Betii.

  • betti 29.08.2019

    Dziękuję.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania