ZATRUTA PRZYZIEMNOŚĆ, CZYLI RZECZ O ZNOSZENIU GRANIC MIEDZY BYTEM, A DOTYKIEM

dotknij mnie

pozwól mi poczuć

jak znika odległość

kurczy się zelektryzowana

kąsana Twoim oddechem

zatruj przyziemność

rozpuść ją w skórze

niech spłynie po mnie

jak światło, które nigdy

nie pyta o zgodę

jak noc, która zawsze

wchodzi bez pukania

i zostaje do rana

zerwij pomarańcze

i połóż je na parapecie

żeby pachniały jak obietnica

ta, która raz dana

trwa w nieskończoność

pozostaje pod skórą

drżąc z lęku przed

codziennością nie zatrutą