Zuzia

Plac zabaw pomału pustoszał. W dogasającym świetle dnia można było dostrzec dziewczynkę

która sama jedna została w piaskownicy. Ze schludnego kucyka wymknęły się pojedyncze pasemka

blond włosów. Ubrana w znoszony, za dłuży sweterek, kucała, i rysowała coś patyczkiem w piasku.

Tego dnia mamusie odwiedził jakiś nowy wujek, i na widok dziecka strasznie się zirytował. Nie był

miły jak wujek Tomek, który od pewnego czasu już ich nie odwiedzał.

- Ta gówniara będzie się tu pałętać?- zapytał.

Mama dała jej batonika, i wysłała na powietrze żeby się pobawiła, ale minęło już tyle czasu. Zaczynało

robić się chłodno, zapięła wszystkie guziczki sweterka, a rączki schowała w przydługich rękawkach.

Obok placu zabaw przeszli jakiś pan i pani, z dziewczynkom na oko w jej wieku. Ubrana w różową

bluzeczkę z kucykiem śmiała się, łaskotana i podrzucana w powietrze przez mężczyznę. Zuzia spojrzała

za nimi tęsknie. Czy ja też bym tak mogła? Wiedziała że jeśli przyjdzie do domu nie wołana dostanie bure.

Ale ten nowy wujek na pewno niedługo sobie pójdzie, i wtedy mamusia ją zawoła. Przed snem otuli

kołdrom, wyszczotkuje włosy, i da gorącej, bardzo słodkiej herbaty. Mama była cudowna kiedy w pobliżu

nie było żadnych wujków. Czas mijał, ale nikt nie otworzył okna, i nie zawołał by wróciła. W półmroku

gałęzie drzew rzucały przerażające cienie. Niespodziewanie z mroku wyłoniła się nieznajoma postać.

Wysunęła przed siebie dłoń i zaszemrała kusząco.

- Choć ze mną maleńka.

Mała przez chwilę zastanawiała się, po czym w dłoni nieznajomego umieściła własną, chłodną i brudną.

Zniknęli.

Celowo zakończyłam w ten sposób. Niech czytelnik zadecyduje czy Zuzie uratowała jakaś poczciwa

dusza ( ktoś ją nakarmił, i zatroszczył się o nią ) , czy porwał pedofil.