Poprzednie części: Życie
Życie 2
Życie
Jak w karbonicie
Mucha w bursztynie
Co z tego słynie
Że ma miliony lat
Zdziwiony cały świat
Bo odkrył muchę
I jednym ruchem
Wydobył jej DNA
Lecz jest wiadomość zła
Ślepym przypadkiem
Ktoś płynął statkiem
Góra lodowa
Ta wielka krowa
Pożarła statek
Straszny wypadek
Razem z załogą
Co z wielką trwogą
zastygła w lodzie
jak mucha w locie
miliony temu lat
Komentarze (6)
Bardzo dobry wiersz. Zaciekawił mnie. Soczyste 5. Jak brzoskwinia między sznurówkami.
Mam sprośne skojarzenia XD
Dzięki
To tutaj, super wyszło. Z dużym wyczuciem i świetnym porównaniem. Tu jest moc. Idę spać. Dobranoc.
Generalnie, z tych Życiów nie byłem zbyt zadowolony, takie tam gniotki, ale teraz jak to czytam, to w sumie nie jest to tragiczne :)
Dzięki za zaglądanie w te odmęty :)
Witam! Naszło mnie! :)
"Lecz jest wiadomość zła
Ślepym przypadkiem
Ktoś płynął statkiem
Góra lodowa" :D
Ta zwrotka śmiszna, ale cały twór też. Lekko, Nuncjuszowo :)
A witam, witam, Szanowna Panią :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania