Życzenia na Dzień Kobiet

Wszechświatem wielki porządek włada,

nikogo i niczego pominąć w nim nie wypada.

Jeśli jakąś ważną jego składnię pominiemy,

zaburzymy świat w którym żyjemy.

Jedną z części takiej rzeczy stanu

jest istota, miła Twórcy tego planu.

On sam, by plan ten trwał nieprzerwanie

powierzył istocie tej ważne zadanie.

Aby nie wyschło nigdy źródło istnienia,

z ciała jej utworzył Świątynię Tworzenia.

Obdarzył też istotę tę wielką odwagą,

by dla stworzeń jej odmiennych była przeciwwagą.

Wyposażył ją do tego w odpowiednie przymioty.

Wrażliwość, zmysłowość orężem tej istoty.

Choć z siłą jej daną kroczy przez wieki,

nie raz już Twórca uronił łzę z powieki.

Wszak zamierzeniem planu była wielka chwała,

lecz na przekór Jemu rzecz inna się stała.

Świat okryła niepamięci zasłona,

zapomniał, że życie pochodzi z jej łona.

Zamiast życia w glorii, zbyt częste cierpienie.

Dla drzemiących w niej uczuć, niezrozumienie.

Dochodzi jeszcze przebiegłość tego świata,

wymyślił święto, by co rok, zanurzona w kwiatach

o błędach jego zapominiała.

By krzywdy jej wyrządzane, przebaczała.

I tak właśnie czyni to Boże Stworzenie,

przedkładając radość nad zmęczenie,

które wynikiem jest odwiecznego wołania,

aby świat zrozumiał sens jej powołania.

Odrzuć zatem świecie swe rozpasane ego,

byś nie zagłuszył serca wołającego.

By to, co dziś istocie tej ofiarujesz

wyrazem było, że sens ten pojmujesz.

Dla istot zaś, które tu opisałem

jeden tylko dar przekazać chciałem.

Darem tym będzie do Was pytanie.

Zgadnijcie proszę o Kim jest to opowiadanie?