bękarci i patrioci

opadła żelazna kurtyna

runął ostatni mur

ukazał się pozornie

lepszy świat

aż chciało się żyć

muzyka miłość

młoda dziewczyna

odrobina wina

radości pełna piersi

byliśmy tacy młodzi

pamiętam ten zew

nietrwało to długo

czerwonych pełno pomiędzy nami

niszczono kraj

ciągle pusty gar

róbta co chceta

lala mi do

otworem

bramy na zachód

uciekał kto mógł

za kromką bo głód

brak perspektyw na lepszy dzień

zostałem sam

kilku kumpli tam mam

złodzieje pełne kieszenie

mówiąc

prywatne przecież nasze

że należy się im farbowany syf

narodzone partie zagranicznych kont

wmówili nam że kryzys nie będzie dobrze

ledwo starczało na opłaty

nie było dobrze

praca czy wykształcony czy nie

na budowie miejsca starczy dla wszystkich

przecież jakoś trzeba żyć

na zapłatę najlepszy ryż

bierz miskę i liż

teraz gdy dobrze robi się

mącą wodę czystą brudną łapą

straszą wojną bunkry już są

choć pod pazurem każdy ma już coś

pieniędzy nie ma i nie będzie

apokalipsą straszą mnie

bat na siebie kręcą

takie gadki wchodzą pomiędzy pośladki

manipulacja zła wiara absurdalne idee

wolność od wieków największa w Europie

Polska nie damy się

nie zabetonujecie naszych głów

dość betonu na mieście

dalej jest źle oszołomy pchają się by mieć

dostać choć kęs oblizać kość

daj im niech się nażrą ale wiem że nie odejdą

przeciąć pępowinę

bękartów wysłać na inny ląd

nie wyrzeknę się ziemi przodków o nie

zawsze będę tu gdy wróg u bram

nawet gdy zapukają do moich drzwi