Imperium Dyskietek i Ludzi Miękkogłowych

W kafejce internetowej pod Dworcem Centralnym siedział człowiek, który od trzech miesięcy nie mógł znaleźć pracy i od dwóch tygodni nie był pewien, czy rzeczywistość działa prawidłowo. Grzyby tylko pogorszyły sprawę. Modem wył jak ranne zwierzę, monitor pulsował zielonym światłem, a zza ekranu zaglądała do niego inna wersja samego siebie: grubsza, łysa, starsza i smutniejsza. Tamten nie wyglądał na zdobywcę światów. Wyglądał na człowieka, który przeżył ich zbyt wiele. „Nie otwieraj portalu” — powiedział. „Dlaczego?” „Bo po drugiej stronie nie ma przyszłości. Są tylko kolejne wersje ciebie”. Wtedy ekran zamigotał, a cała kafejka zadrżała jak sen człowieka śpiącego w autobusie.

w równoległym roku, było niestety tylko gorzej

W podziemiach kafejki internetowej otworzył się portal.

Nikt nie wiedział dlaczego.

Prawdopodobnie przez zwarcie, wilgoć i ogólne lekceważenie praw fizyki.

Z portalu wyszedł pierwszy głupek.

Miał gumowy mózg.

Potem drugi.

Też miał gumowy mózg.

Po godzinie całe przejście dla pieszych było pełne ludzi z gumowymi mózgami. Odbijali się od ścian, mylili własne imiona i prowadzili wielogodzinne dyskusje o tym, czy modem 56k jest zwierzęciem.

— Jest ssakiem — twierdził jeden.

— Nie, jest minerałem — odpowiadał drugi.

— A może premierem?

Wtem portal otworzył się szerzej.

Wyszedł z niego Król Głupków.

Nosił koronę z dyskietek i płaszcz uszyty z rachunków za Internet.

— Który rok? — zapytał.

— Tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąty ósmy.

— Doskonale. Najgorszy jeszcze przed nami.

Po czym wskoczył do automatu z colą i ogłosił się urządzeniem peryferyjnym.

Ludzie przyjęli to z entuzjazmem.

Wieczorem portal zamknięto przy pomocy starej klawiatury, trzech spinaczy i człowieka, który twierdził, że rozumie komputery, ponieważ kiedyś kopnął monitor i przestał migać.

kolejny równoległy rok, był jeszcze gorszy...