Księga I, Orędzie wróżbitki Somnii na placu w Hardok
Bracia i siostry, wysłuchajcie mnie!
Nadchodzi czas mroku i potępienia!
Demony budzą się, by ponownie zatrząść ziemią śmiertelników w posadach!
Wyznajcie swoje grzechy! Padnijcie na kolana i błagajcie o odkupienie!
Nadchodzi kres wszystkiego, co kochacie!
One łakną krwi!
Splugawiona klinga opadnie na łeb rodzaju ludzkiego!
Módlcie się! Umocnijcie swą wiarę!
Nie pozwólcie, by waszymi umysłami zawładnęła nieczystość!
Widziałam to w wizji:
Tysiąc zastępów piekielnych maszeruje, aby pochłonąć nasze dusze!
Słońce zgaśnie, a na niebie zaświeci czerwony księżyc!
Przyjaciele! Musimy modlić się do Najwyższych, aby zesłali na nas łaskę!
Bracia! Mężowie! Paladyni! Do broni!
Niech wiara będzie waszą tarczą, a miecz gromem bożym!
Niech marny cień nie ogarnie waszej czystej duszy!
Dobądźcie broni i stańcie ramię w ramię przeciw ogniom piekielnym!
Albowiem nastał czas próby naszej wiary, czas miecza i topora!
Komentarze (4)
Dobry wstęp do opowiadania fantasy, albo horroru... Czekam na ciąg dalszy...
ojej, fajne to. Serio. Coś jak wiersz na początku Władcy Pierścienia. Wprowadza w klimat i czuć takie dreszcze niepewności - co też się będzie dziać w tej książce? No, podoba mi się i, podobnie jak Ozar, czekam na ciąg dalszy. Pozdro.
Dobry tekst i płynnie się czyta. Pozdrawiam*****
Od dawna chciałem spróbować swoich sił w klimatach fantasy, w planach mam narazie zarys opowieści, nie wiem jednak jeszcze jak długa będzie. Zobaczymy - jedynym ogranicznikiem jest wyobraźnia :D
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania