Poprzednie części: LBnD 02 - zdrowa miłość
Uwaga, utwór może zawierać treści przeznaczone tylko dla osób pełnoletnich!
LBnD 19 – Latawiec
Wygrałem życie. Inni wciąż za czymś gonili, ciągle się ścigali, kupowali sprzęty i różne badziewie. Ja już wszystko miałem. Poza marzeniami. Tkwiłem tak w letargu, a dłoń wciąż zaciśnięta odmawiała ruchu. Po co sięgać, skoro samo liże stopy, podpływa do butów i łasi się jak kot? Rzygałem tym przepychem. Gardziłem sobą. Doszło do tego, iż nauczyłem się spoglądać na świat z innej perspektywy. Pragnąłem pochwycić niedostępne. Liczyłem zatem gwiazdy. Podnosiłem tęskny wzrok na chmury i zazdrościłem każdej rozemocjonowanej twarzy. Wtedy doznałem objawienia. Zacząłem od zera, bo tak naprawdę nie posiadałem nic.
Poszedłem do pracy. Po swój własny uśmiech i smutek.
Następne części: LBnD 26 – Pączkowanie
Komentarze (18)
Człowiek stworzony jest do zdobywania, pokonywania trudności, wicia gniazda na skale.
Dlatego przepych psuje go i niszczy. Czasem dobrze zacząć od zera.
Fajne stusłówka. :)
Dzięki, Tjeri :)
Intrygujące. Przedstawiona gorzka rzeczywistość. "Łasi się jak kot" - jasne jak słońce. Pomimo tej prawdy, tej gorzkiej prawdy jest nadzieję.
Gdyż nie chce już wegetować, ale w końcu czuć i żyć.
Świetny przekaz :)
Tak trochę od drugiej strony podeszłam do sprawy. Chociaż jakby się uprzeć. Można czytać od końca:D
Kocwiaczek i dobrze, trza osaczyć temat z każdej strony ;)
Brawo! Witamy w Bitwie i życzymy powodzenia.
Literkowa
Człowiek zawsze dążył do posiadania. Ale żeby czerpać z tego przyjemność, trzeba umieć się z kim dzielić. Samotność egoistyczna nie da zadowolenia. Ale jak widać zawsze jest czas odrodzić sie na nowo.
Pozdrawiam
Do tego jeszcze wypracowane samemu smakuje najlepiej:) Dzięki za odwiedziny i również pozdrawiam.
Super! Rewelacja!
No, Koci, muszę powiedzieć, że pojechałaś dokładnie tak, jak lubię - po emocjach. Brawo!
pozdrawiam
Wow, nie spodziewałam się takiej reakcji :) Dziękuję i również ślę pozdrowienia.
Kocwiaczkowa↔Dlaczego nikt nie wspomniał o ''latawcu''?
Pierwsze skojarzenie↔wzbił się wysoko, najwyżej. Miał wszystko w "nie wszystkim"
Szybował i nagle po jakimś czasie zobaczył świat z "innej perspektywy''
Pomyślał↔niech ktoś w końcu, tam na dole, przetnie sznurek.
Spadnę na ziemie. Zobaczę ''swój własny smutek i uśmiech"↔To taki skrót myślowy:)↔Pozdrawiam:)↔5
Exactly;) Można też o lekkoduchu w kontekście latawca. Doświadczenia nas zmieniają. A czasem wystarczy po prostu spojrzeć dookoła siebie:)
ZAPRASZAMY!
Rozpoczynamy po raz 19 głosowanie: https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/
Czytamy wszystkie drabbelki, komentujemy i głosujemy według zasady: 3 - 2 - 1 - plus uzasadniamy dlaczego?
Głosujemy do 07 grudnia /poniedziałek/ godz. 23.59
Literkowa pozdrawia
Świetna beczka Diogenesa :)))
Sa ludzie, którzy mają naprawdę wiele i nie mają nic. Bo nikt nie ma wszystkiego.
A wszystko to najpierw rodzina, a później cała reszta.
Nasze powiedzenie "Postaw się, a zastaw się" jest obrazem dzisiejszego zgniłego konsumpcjonizmu. Po co nam 46 par butów na lato? Po co nam telefon za 8 tysi?
Oczywiście wykluczam z tego grona gadżeciarzy, bo to jest inny gatunek konsumenta, to klasyk, to kolekcjoner, to unikat, haha
Dobry drabbelek. Można przysiąść i zastanowić się, po co nam to wszystko, jak nie mamy najważniejszego...
Pozdrawiam!
Ojej, komentarz prawie tak długi, jak samo drabble:) Miło mi niezmiernie, że wywołuje takie przemyślenia. Masz rację, wszechogarniający konsumpcjonizm wypacza nasze poczucie satysfakcji. Kiedyś liczyły się inne wartości. Dzisiaj gdzieś zagubił się pierwotny sens. A szkoda, bo czasem tak niewiele oznacza bardzo dużo. Ogromnie dziękuję za wizytę:)
No, jak człowiek wszystko zdobywa bez wysiłku to zaczyna się nudzić, choć niby żyje wygodnie i szczęśliwie. Całkiem spoko drabble.
Najważniejsze, by zauważył, że to co ma wcale nie jest "wszystkim" i dążył do osiągnięcia czegoś więcej. Niekoniecznie materialnego. Dziękuję za wizytę i komentarz.
Jak nie mając nic mieć wszystko i jak mając wszystko nie mieć nic. Widocznie samo mieć nie jest wystarczające, nawet być nie jest. Dążenie, zmierzanie w kierunku, pogoń za czymś, cel. Osiągnięcie celu daje spełnienie, lecz co dalej. Osiągnięcie perfekcji sprawia, że nie można już pójść wyżej, pozostaje tylko droga w dół. A to przytłacza.
„vivere non est necesse, navigare necesse est”
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania