LBnD- 4 "Jej oczy"
Kapitulację zimy, rozpoczęły rozszerzone źrenice.
Odkrywały praprawdy, jak gdyby kurczący się śnieg, kulił biały ogon pod siebie.
Później tylko ciąg prawd fibonacciego. Dwie poprzednie, tworzyły następną.
Po zmarłym mężu, Stefanii pozostał, stojący w piwnicy fotel.
Bujał latami jej sens.
Wiosna tego roku, nie kokietowała.
Nabyła praw do pewności wdowy. Większa część Stefanii,
zgadzała się z jej mniejszością.
Prawdziwa odwilż dla skostniałych dłoni.
Stefania coraz częściej wychodziła na spacery bliżej siebie.
Ciężko było przełamać zakaz zerkania w lustro,
bo jak spojrzeć w oczy, które na nas już nie patrzą?
Najtrudniej jest wtedy, kiedy coś nas zabiło i musimy dalej z tym żyć.
Następne części: LBnD (-5) Po przebudzeniu, odkrywam się na nowo
Komentarze (26)
Miałam już być taka nudna i zacząć pisać, że drabble muszą zaskakiwać w ostatnim zdaniu... jednak w ostatniej chwili zdałam sobie sprawę, że stara szkoła odeszła do lamusa i dzisiaj nie ma żadnych norm, reguł, a nawet poprawności językowej...
Zostawiam 5
Dziękuję, jeśli napiszę, że mnie zaskoczyłaś, to pewnie nie uwierzysz :)
Nie chcę być jędzą🤣, ale są 104 słowa🫠
Poprawiłam, nie jesteś jędzą, ale sprawdź :))
Stówka!
Aisak
swoją drogą, ta stówka, to jak widać na załączonych wpisach jakaś umowna :)))
Asteria
Jest jak jest. Jedna osoba świata nie zmieni...
Aisak
Rozumiem, tak tylko zagaiłam :))
Proszę jakie stusłówek w odsłonie.
Oczy zawsze budzą obrazy, zmętnienia albo zwątpienia w życie.
Odrodzenie nie jest dla wszystkich.
Pozdrawiam
Można wstać, przetrzeć od błota okulary, a jednak zatrzymać stare obrazy.
Dziękuję Pasjo
Powrót do żywych zabija.
To jest fakt, choć nieznośny.
Nie jest lekko Jag
Dzięki, że wpadłeś
Asteria Nie jest. Nie ma za co.
Sto słów opisujących długie i powolne trwanie. Jest tu tyle obrazów, że nie mogę uwierzyć, jak je wszystkie pomieściłaś. (Nawet na fotel znalazło się miejsce;). Uwielbiam strychy – przechowalnie staroci. Fotel co prawda stoi w piwnicy, ale ten zabieg jeszcze lepiej oddaje mrok panujący w duszy Stefanii.
Przypomina mi się to, co Jung mówił o psychicznej konstrukcji człowieka. Porównał ją do piętrowego domu ze strychem i piwnicą. Twój tekst schodzi do piwnicy, gdzie kryją się wyparte wspomnienia i traumy. Zatem fotel w piwnicy jest jak najbardziej na miejscu. Zastanawiam się, czy to celowy zabieg, czy raczej pisałaś podświadomie. Ile w tekście jest rzeczy przemyślanych, a ile dziełem intuicji?
„Później tylko ciąg prawd fibonacciego. Dwie poprzednie tworzyły następną”.
Przerażający jest ten moment, gdy nasze życie staje się zdeterminowane przez przeszłość. Przypomina mi to koszmarny sen, w którym z aktora zmieniamy się w widza.
Powolna, skondensowana beznadzieja prowadzi do śmierci za życia. Stefania jest trupem, który nie może umrzeć – musi trwać pomimo bólu. Są różne rodzaje śmierci. Jedna z nich to ta, gdy gaśnie w nas światło. Nie muszę dopowiadać, kto był jej światłem.
„Najtrudniej jednak, kiedy coś nas zabija i musimy dalej z tym żyć.”
Puenta jest świetna. Zaskoczyłaś mnie, w jaki sposób podeszłaś do tematu drabble. Ja pisałbym o wampirach, nieumarłych i tym podobnych rzeczach, a tutaj tekst pełen ukrytych znaczeń. Zdaję sobie sprawę, że widzę tylko połowę tego, co w nim zawarłaś.
Przeczytałem raz jeszcze. Myślę, że piszesz o miłości.
Ale komentarz Beloniusz, przekroczyłeś 100słów :)
odpowiem tak, wkleił się, wplótł w tekst znakomicie
fotel (zielona tapicerka) nadal stoi na strychu budynku gosp., zimą śpią na nim bezdomne koty, w tym domu nie było poddasza, tylko piwnica i tak jak zauważyłeś, to miejsce dla fotela bardziej pasowało, tym bardziej, że Stefania bardzo często schodziła do podziemi domu
Skąd wiesz, że od kilku m-cy non stop Junga słucham?
Jak przeczytałam temat, od razu widziałam Stefanię i jej życie...
Bardzo dziękuję
Nie jestem, aż taką gapą i Junga zauważyłem w Tobie wcześniej. To był jeden z powodów polubienia i lajków. Serdecznie polecam na YT kanał Panteon i wykłady prof. Mirosława Piróga na temat Junga i psychologii. Na tym kanale jest dużo innych świetnych rzeczy dla osób interesujących się rozwojem. Wszystko podane w bardzo przyjemny i miły dla ucha sposób. Do snu doskonałe.
https://www.youtube.com/results?search_query=panteon+prof+piróg
Łączą nas strychy i bezdomne koty. Nawet Twój fotel ma prawilny kolor. Fotele powinny być zielone. Zaraz wejdą u siebie na strych i poszukam drzwiczek do Twojego świata.
Po co komuś fotel na którym nikt nie siedzi.
Duch na nim nie usiądzi.
Cain
wartość sentymentalna przekracza wartość rynkową.
pewne przedmioty niosą emocje, wspomnienia, uczucia, dla kogoś obcego są bezużyteczne, dla właściciela bezcenne.
Dziękuję za komentarz :)
„Najtrudniej jest wtedy, kiedy coś nas zabiło i musimy dalej z tym żyć” – zajebisty utwór, a za ten fragment, który bardzo podoba mi się, masz zasłużoną 5😉
Dzięki, ja też mam niespodziankę :)))
Dzień dobry, rozpoczynamy głosowanie! https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/#reply Zapraszam do oddania głosów. Przypominam również, że uczestnicy głosują obowiązkowo - w przeciwnym razie ich teksty otrzymają punkty minusowe (dokładnie -3)
Tekst, jak dla mnie, idealny. Wszystko tu jest na swoim miejscu, wciąga.
Cześć Roma
idealna otucha na poniedziałkowy poranek, dziękuję
nawet jeżeli tylko jedna osoba coś tam dla siebie wyciąga, to już warte było pisania :)
powiem szczerze, moje pierwsze w życiu drabble, może ostatnie, bo ja traktuję to raczej zabawowo
ale kiedyś wnuki zapytają; babciu a ty chociaż jedno drabble napisałaś w swoim życiu? ja na to Yes, yes, yes
:D
a to wiersz jest? W niektórych miejscach przecinki w złych miejscach albo nadprogramowo, a to dezorientuje
zsrrknight
nie ma najmniejszych przeszkód, aby drabble były pisane również wierszem
przecinki powinny być we właściwych miejscach, później może zerknę, dzięki :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania