LBnD: W pół do drugiej
Zapomniałem, gdzie mieszkam. Tylko stukot kół na rozjazdach przypomina mi, żem ciągle w ruchu. Jakieś obrazy za oknem, jakieś bujnięcia na zwrotnicach, jakieś głosy, które nigdy mnie nie ciekawiły.
Kończę niedługo. Spoglądam na zegarek i zostało pół godziny lat z dwudziestoczterogodzinnego cyklu. Zerkam też na własne odbicie w szybie między przedziałami i widzę człowieka, któremu już się nie spieszy.
Parę oddechów, kilka uśmiechów, jeszcze mniej drgnień serca.
Podchodzę do wyjściowych drzwi, łapię za uchwyt i sprawdzam, czy można wysiąść. Ale mój czas przyjdzie, gdy dojadę do stacji końcowej; wtedy drzwi same się rozsuną, a ja postawię stopę po tamtej stronie.
Komentarze (13)
Witaj w Bitwie! Powodzenia i bodrej zabawy! Olinkuj tekst na forum
Literkowa
Dzięki
Moim zdaniem przydało by się więcej konsekwencji. Niektóre zdania żyją swoim życiem. Zabrakło mi wyobraźni by rozszyfrować: "pół godziny lat z dwudziestoczterogodzinnego cyklu". Jak na poczatkującego wcale nieźle.
Dzięki
Początkujący↔Masz taki "swoisty styl" ↔Jakby zawirowana droga, nieco pogodzenia z losem, pewien spokój. Jakby droga do innego świata. Trudno sprecyzować, taki tekst.
Pozdrawiam😊:)
Dekaos Dondi Dzięki.
Przemijanie... Kupiony bilet na życie i niewiadomy bieg, nieoznaczony czas do zatrzymania się na końcowej stacji. Nie wiemy czy o w pół do drugiej dojedziemy?
Pozdrawiam
Dzięki
Rozpoczynamy głosowanie. Zapraszamy!
Głosujemy według zasady: 3 - 2 - 1 - plus uzasadniamy dlaczego? Komentujemy i zostawiamy ślad.
Głosujemy do 17 luty /sobota/ godz. 23.59
Dziękujemy wszystkim za udział i zapraszamy do zaglosowania na Forum: https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/
Literkowa
Człowiek w podróży - czasami życie przemija tak szybko jak widoki za oknem pociągu. I nigdy nie wiadomo która stacja jest tą ostatnią.
Dzięki
Człowiek pogodzony z przeznaczeniem. Mało takich. Wszyscy gonią za majątkiem, trudno jest się im rozstać.
Dzięki
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania