LBnDrabble edycja 31-stare drzewa

Kolejny dzień. Czuję jak się starzeję, wraz ze mną widok za oknem i stare, cmentarne drzewa. Mówią, że z wielkiej ciszy nie ma powrotu. Prawda, jesteśmy naznaczeni mrokiem.

Pewnego dnia wycelowałam obiektywem w grupę drzew. Zobaczyłam, że na gałęziach wiszą dziwne, podłużne owoce. Wyglądały jak białe kruki. Zerwałam kilka. Były ciepłe. Spękane skórki tworzyły misterną siatkę zmarszczek. Z każdą minutą układały się w znajome rysy przyjaciół, którzy dawno odeszli. Również z mojej pamięci. Zamykam oczy, oddycham głęboko, sprawdzam czy żyję. Słyszę śpiew i swój głos - młody, dźwięczny.

 

Samotność ma wiele twarzy, których nie trzeba się lękać. Stare drzewa to wiedzą.

Średnia ocena: 4.7  Głosów: 10

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (17)

  • LBnDrabble 3 miesiące temu
    Witamy pierwsze drabble w Bitwie i życzymy dobrej zabawy ze stu słówkami.

    Literowa
  • LBnDrabble 3 miesiące temu
    Prosimy o zamianę kategorii o życiu na Bitwy!
  • kikimora 3 miesiące temu
    LBnDrabble - dzięki, poprawiłam.
  • laura123 3 miesiące temu
    Dobry tekst, głęboki.
  • kikimora 3 miesiące temu
    Dzięki.
  • kigja 3 miesiące temu
    Zupełnie zapomniałam o napisaniu drabble.

    Twój drabble mi się podoba.
  • kikimora 3 miesiące temu
    Ooo wielka szkoda:(
  • pasja 3 miesiące temu
    Dlatego nie powinno się ich przesadzać. Białe kruki nawiązują do spisanej historii o której nie można zapominać.

    Pozdrawiam
  • kikimora 3 miesiące temu
    Dzięki za wnikliwe spojrzenie w tekst.
  • Trzy Cztery 3 miesiące temu
    Onirycznie. To przejście od wycelowania obiektywem (z pozycji osoby stojącej w oknie), do zrywania fotografowanych z daleka "owoców". Scena od razu kojarzy się ze snem. We śnie takie rzeczy są możliwe. Podłużne owoce jak białe kruki zwisające z gałęzi. Jak one zwisały? Głowami w dół! Tak sobie to wyobraziłam. Ciepłe, pomarszczone, białe kruki, jak cukinie-albinosy. Pomarszczone białe cukinie w rękach młodej dziewczyny...
    Ciekawe to.

    Stare drzewa, starzy przyjaciele...

    (Trochę nie podoba mi się zdanie "Coś w tym jest", które dałaś po refleksji, że z cmentarza (z grobu?) się już nie wraca. To zdanie mówi, że masz wątpliwości. I jest jakieś takie trochę byle jakie. Jak "zapchajdziura". Jeszcze możesz, gdybyś zechciała, wykorzystać te 4 słowa z tego zdania inaczej. Póki nie głosujemy w Bitwie, drobne zmiany w tekscie są dopuszczalne. Ja bym chyba pomyślała nad zmianą-zamianą tych 4 słów. bo co one tu, do tekstu, wnoszą?).
  • kikimora 3 miesiące temu
    Dzięki za sugestię - poprawiłam.
  • Patriota 3 miesiące temu
    Wzruszające, piszę poważnie, to nie ironia. Piątka.
  • Bajkopisarz 2 miesiące temu
    Bardzo dobry, nostalgiczny tekst. Tak sobie pomyślałem, ile czasu zajęłoby mi odwiedzenie grobów wszystkich ludzi, których znałem (więcej niż z widzenia, powiedzmy z którymi przeprowadziłem przynajmniej 5 rozmów). Wychodzi na to, że byłoby to czasu sporo, więcej niż weekend. Przy coraz większej liczbie tych, którzy odeszli, niektórzy faktycznie się zacierają. Trzeba zatrzymać się na chwilę, skupić na obiektywie, by przypomnieć sobie coś o nich. Jeśli zapomnę całkiem, wtedy znikną.
    Udany drabelek.
  • Vincent Vega 2 miesiące temu
    Tekst świetny, wzbudził u mnie refleksje o tym ilu ludzi żyło na przestrzeni wieków i zostali całkowicie zapomniani i strawnieni przez czas. Nic się o nich nigdy nie dowiemy. Dlatego warto kolekcjonować wspomnienia o otaczających ludziach, bo nic nam po ich nie zostanie.

    Pozdrawiam serdecznie
  • LBnDrabble 2 miesiące temu
    ZAPROSZENIE!
    Rozpoczynamy głosowanie. Osiem drabble i tylko 800 słówek do zaczytania.
    Czytamy, komentujemy i głosujemy według zasady: 3 - 2 - 1 - plus uzasadniamy dlaczego?
    Głosujemy do 20 sierpnia /piątek / godz. 23.59
    Dziękujemy za udział i zapraszamy do zagłosowania na Forum: https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/
    Liczymy na obowiązkowe czytanie i pozostawienie komentarzy.
    Literkowa
  • Dekaos Dondi 2 miesiące temu
    Kikimora↔Ładne drabble. Specyficzny klimat. Baśniowy nieco. Szczególnie ten symboliczny fragment, gdzie zmarszczki przemijania, układają się w bliskie osoby.To prawda. Ma wiele twarzy. Jak liści na drzewie.
    Pozdrawiam:)↔%
  • Yourofsky 2 miesiące temu
    Widać w tym tekście, Twoją dojrzałość. Jak ja sobie pomyśle ile bliskich mi osób odeszło to .... i nie tylko ludzi bo byłem zmuszony uśpić dwa psy - ze starości. Pozostały tylko zdjęcia - te wywołane w atlasie zdjęć mają jakby większą moc - może przez to że to było dawniej ? Smutny i bardzo refleksyjny tekst:( Daje 5

    Spieszmy się kochać ludzi I SIEBIE SAMYCH

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania