LBnP - 6 – prezent
Sklep „Domowe Chimery” pachniał sterylną czystością, trocinami i zapachem strachu, którego nie dało się zabić żadnym odświeżaczem powietrza.
„Luksusowe rasy futrzaste. Gwarancja czystości genetycznej”
Za grubą szybą siedziała ruda lisera z trójką młodych. Choć wyglądała jak zwierzę, to jej oczy... Zbyt duże, zbyt ludzkie, patrzyły z inteligencją, która paraliżowała. W rękach, które kończyły się kopytkami zamiast dłoni, kurczowo ściskała swoje dzieci.
Z drugiej strony szyby stała rodzina Rawskich.
– Tato, tato! Spójrz, jakie urocze! – mała Mia piszczała z zachwytu, przyciskając nosek do pleksiglasu – Chcę tego! Tego z białą plamką na uchu!
Pani Rawska uśmiechnęła się ciepło do sprzedawcy.
– Mia ma za tydzień urodziny. Szukamy czegoś... trwałego. I cichego. Poprzedni wynalazek za głośno piszczał.
– Te modele są niemal bezgłośnie, proszę pani – sprzedawca w białym fartuchu otworzył box, wchodząc do środka z siatką łowczą – Są modyfikowane, by nie miały wyższych odruchów. To tylko instynkt macierzyński, który za chwilę minie.
Matka lisera wiedziała, co to oznacza. Nie krzyczała, bo nie miała strun głosowych. Wydała z siebie tylko ciche, drżące mruknięcie, które tylko jej dziecko zrozumiało:
„Pamiętaj zapach”
Sprzedawca bez trudu wyrwał białouche liserątko z jej objęć.
Matka patrzyła, jak jej syn zostaje umieszczony w plastikowym, przezroczystym boxie, który Mia z radością chwyciła. Zareagowała tak, jak kazał jej instynkt: rzuciła się na szybę, bezsilnie uderzając o nią kopytkami, a jej ludzkie oczy były pełne niemego, rozdzierającego bólu.
Ale dla Rawskich to była tylko zabawa.
– Zobacz, kochanie, jak się bawi! – powiedziała pani Rawska, nie myśląc o tym, że jej córka właśnie zyskała nową, żywą zabawkę.
Pomyślała jedynie:
"Dobrze jest być matką"
Tak właśnie pomyślała.
W momencie gdy za szybą inna matka właśnie zmieniała się w zepsuty produkt z nienaprawialnym defektem serca.
Komentarze (34)
i za to dzięki Ci Jag
Ale czy aby na pewno "Cogito"?
Dziękuję za to, co spostrzegłaś 👌
autoironia uczy mnie pokory i pokory pilnuje
uśmiechnij się Jag, dobranoc :)
Chyba nie łapię już komentarzy xD tekst mnie zmęczył. Godzina też.
Dzięki 👌
Dzięki Domi 👌
Ale żeś ćwieka przybił z tymi tematami, miałem problem powiem Ci xD i napisałem ostatecznie na ten, który skreśliłem na początku 😅
Wziąłem się za roboty. Ale zaraz mi zaczynało jakimś Pacific rim, Transformers. Albo Zabójcze maszyny. Żadnego koncepta nie miałem.
No już mi się odechciewało, ale cyk pyk myk.
Rzecz się działa w Ameryce Łacińskiej, pewien mężczyzna jest świadkiem kamieniowania innej osoby.
Pod koniec dociera do niego, że będzie następny.
Świetnie napisane!
Dzięki Duszo 👌
Ps, zagłosuję.
Dzięki Tse. W ogóle... Olx. Tam masz pełno ogłoszeń że oddam pieska. Kotka.
Duża część to schroniska, adopcja. Ale między tymi ogłoszeniami są potwory. Prywatne, nielegalne hodowle.
Coś trzeba z tym zrobić.
I to nie zwierzaki są potworami, żeby nie było
Zostawię, tylko klaszczące łapki, bo co tu pisać więcej ponadto...
👏👏👏👏👏
Warto zachować złoty środek. To trochę jak z naszą postawą wobec odległych kultur, np. dzikich plemion w Afryce – często współczujemy im i chcemy ich uszczęśliwiać na siłę, nie dostrzegając, że mogą czerpać ze swojego życia więcej autentycznej radości, niż my kiedykolwiek będziemy w stanie...
Ale to nie o to tu chodzi, bo furrasy to istoty rozumne, ludzkie. Z częściami ciała zwierząt, uszkami czy ogonami, łapkami itp., można powiedzieć że to chimery. Postanowiłem że tak to ubiorę, bo wydaje mi się że jeśli by istniały, to prędzej czy później tak by skończyły. Jako maskotki. Modyfikowane genetycznie by były łatwiejsze w zdominowaniu.
A czemu tak uważam? Biorąc pod uwagę czasy niewolnictwa... Wiem, że ludzie wciąż mają to coś w sobie.
Tym gorzej, że przebudziło w mojej pamięci to opowiadanie:
https://www.opowi.pl/tw-16-najgrzeczniejsze-dziecko-swiata-a54355/
Nie czytaj jeśli nie chcesz się straumatyzować , link jest dla referencji - w skrócie, za pomocą jakiejś technologii sprawili, że dziecko nie może głośno krzyczeć czy płakać, bez względu na to, co mu zrobią. W opowiadaniu jest "prezentacja" tego rozwiązania potencjalnym klientom. To opowiadanie sprzed siedmiu lat. Jak widać mocno mi się wryło do głowy.
No więc (już o Twoim) - auć. Tyle mam do powiedzenia.
Pozdrawiam
Hm... Zaciekawiłaś. Ale najpierw do LBnP muszę na spokojnie siąść. Powiem Ci że delikatny klimat Czarnego Lustra wyczuwam w tym, co opisałaś.
Auć. To jest w sumie dobry komentarz.
tak więc: gratuluję tekstu i podjęcia w ciekawy sposób tematu.
Tekst porusza.
To jak płytcy i bezmyślni, bezuczuciowi bywamy. Ten egoizm, zamknięcie się na siebie, na to co nasze. Córeczka się uśmiechnie... no super, eh.
Tak się przyzwyczaił nasz gatunek, zapominając że my tu jesteśmy od niedawna... Karma będzie.
Dzień dobry, rozpoczynamy głosowanie! https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-proze-glosowanie-w935/#reply Zapraszam do oddania głosów. Przypominam również, że uczestnicy głosują obowiązkowo - w przeciwnym razie ich teksty otrzymają punkty minusowe (dokładnie -3)
A do kiedy głosujemy?
Dzięki Marok za poświęcenie czasu 👌
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania