Nigdy nie żałuj.

Nigdy nie żałuj tego, co było.

Bo to coś mogło gorsze być.

I z nieba mogła nie spaść gwiazda.

By wskazać ci drogę na życia rozjazdach.

Nigdy nie żałuj tego, co się nie stało.

Bo gdyby nie to coś innego miejsca by nie miało.

I wciąż by grał wiatr.

Piosenkę o nocy letniej, co jesienną stała się.

O dziewczynie co białą sukienkę.

Zakłada tylko w śnie.

Bo żałowała tego, co było.

I nie było.

Lecz grunt to wiara by to coś nie skończyło nigdy się.

Nigdy nie żałuj tego, co masz.

Bo los mógł dać gorszą talię kart.

Mógł wybrać innego reżyseria.

I inny mógł kręcić film.

Nigdy nie żałuj tego, co będzie.

Choćby to miało wywołać płacz.

Bo ludzie płaczą wszędzie, bo życie to wytrawny gracz.

I wiatr znów mógłby grać.

Piosenkę o nocy letniej, co jesienną stała się.

O dziewczynie co białą sukienkę.

Zakłada tylko w śnie.

Bo żałowała tego, co było.

I nie było.

Lecz grunt to wiara by to coś nie skończyło nigdy się.

I choć dziś masz.

U stóp cały świat.

To skarciłam.

Magiczną wiarę w nas