Ofiarom UPA
Opustoszałe wsie Wołynia,
o pacierz proszą nawet dzisiaj,
wiatr swój upiorny dans wyczynia,
żeby o zbrodniach ktoś usłyszał.
*
Już nie ma naszych sióstr i braci,
krwią Pan Bóg ziemię ich uświęcił,
czy duchy zechcą nam wybaczyć,
że wciąż nie mają miejsc pamięci.
*
Łzy jak korale jarzębiny,
wsiąkły już dawno w ziemię ciemną,
kiedy się wreszcie upomnimy,
ich śmierć nie będzie nadaremną.
Komentarze (10)
Zgrabnie napisane, nie podważam wagi tekstu,
Tragedia i pamięć potrzebna z obu stron
tylko taka mała uwaga, ci kaci tez już nie żyją
Kogo chcemy osądzać?
"Za grzechy ojców"
Bardziej napisałem, że chodzi o pamięć i upamięnienie, czyli groby, pomniki, cmentarze. To w cywilizacji łacińskiej główny obowiązek żyjących wobec zmarłych. Godne pochowanie ciał. Wcześniej musi być ekshumacja. O każdego Polaka niewinnie zamordowanego na Kresach, ale i wszędzie indziej musimy zadbać. Dla chrześcijan jeszcze modlitwa za zmarłych jest też ważna. Bo cywilizacja łacińska powstała na kulturze chrześcijańskiej. To w zasadzie dwie cywilizacje rzymska i chrześcijańska będące ze sobą w symbiozie.
Nie o zemstę, ale o sprawiedliwość się dopominam wobec ofiar i potępienie zbrodni przez synów zbrodniarzy. Ci współcześni Ukraińcy nie spadli z Księżyca. Oni są ich synami i córkami.
Dodam też, że współcześni Ormianie domagają się wciąż od Turków przyznania się i potępienia zbrodni na Ormianach z czasów I wojny światowej. Wówczas zamordowano w równie okrutny sposób około miliona Ormian. Zrobili to Turcy. Przypomniam, że Niemcy zapłacili reparacje swojej byłej kolonii afrykańskiej Namibii równo sto lat po opuszczeniu tej kolonii przez ich przodków. Co z tego, że zbrodniarze i ludobójcy niemieccy z Namibii już nie żyją. Obowiazek spadł na ich wnuków. Obowiązuje ciągłość pokoleń. Reparacje za I wojnę światową Niemcy przestali spłacać Francuzom przed kilkunastu laty. Spłacały więc wnuki sprawców I wojny światowej.
Ale dałem 5 bo zgrabne, chociaż trochę mniej dosłownych rymów i byłoby już całkiem calkiem
Dziękuję bardzo.
Napisane bez nienawiści. To rzadkie dzisiaj przy takich tematach...
Dzięki Grisza, starałem się symbolicznie, ale ja z symboliką i przenośniami mam kłopoty.
Wiersz bardzo potrzebny, z wysoce ważnym przekazem.
Bardzo to sobie cenię. Atutem tego wiersza jest to, co zdążył napisać
przede mną Grisza.
Sucre, szacunek i serdeczności.
Bardzo dziękuję Shiro, dziękuje i przesyłam nawzajem serdeczności.
Bardzo ważny temat przekazany w ładnej formie. Brawo!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania