Sky Tower, prawdziwki i podgrzybki z Placu Hirszfelda – cykl

Punkt widokowy

To była para staruszków z nieznoszoną miłością niczym terapia.

Drobił trzy kroczki na jej jeden. Godzinami szorowali długi korytarz,

aż po rojenia w palcach za smutnymi oknami.

Prześliczna wolontariuszka

Szpitalny sekwens dziesięciu kart w nogach u Pana Bojaźni.

Moja, znaczona brała większość puli jej dyżuru, wymykaliśmy się

na rozścielony księżyc grać w wydmuchiwanie oddechów.

Jej były kółka, ja stawiałem krzyżyki.

Mąż ją wychodził po trzech pielgrzymkach.

Była z deszczu, w drzwiach kochała.

Byłem starszy

Bardziej niż powinienem być teraz,

kiedy można już mniej stracić i normalnie kochać

podobnych nosicieli samotności.

Przywykłem, że niektórzy nie przeszli przez dziewicze pragnienia,

czając się w zasadzce jedynie z interesującymi kłamstwami,

które wzbierają pod naświetlanymi oczami.

Ballada o Krzykach bez Muriel Spark

Byłem nieodczulony na metrum stukania jej obcasów,

odcinających z tramwajowego stryczka powietrze,

już lżejsze o te półtony. Zawsze kryłem się z przewidywaniem

czegoś, co miałoby większy sens gdyby zaistniało tragedią.

Jej twarz jarzy się już tylko lampką nocną, gaszoną bezdotykowo

Zasunięta foliową storą. Po dzień dobry. Cześć naszą nieutraconą

za przypadkowym rogiem. Tam, gdzie co druga dziewczyna

wciąż ma zielone oczy, nikt nie ucieka skutecznie od miłości.

Niewiele ludzkich omijaków przy wysypie słońca.