Spacer w Dolinie Gąsienicowej

Idziemy ściezką, góry nad nami,

wokół zaśnieżona kosówka..

mróz skrzypi pod stopami,

wyżej zaś z mgieł poduszka..

Wydmuchać kazał, księżyc ciekawy

gdzieś w górę, w niebios niebyty,

ową poduszkę, nad ciemne stawy

nad ostre, śnieżne szczyty..

Karb, jak rumak w chomącie,

migoce w zorzy wieczornej..

Kościelec widać na horyzoncie..

i w czarnej toni jeziornej..

Z prawej majestatyczna Świnica,

patrzy w granity Zawratu..

mgłą otula jego lica

blisko jak siostra bratu..

Dalej przepaście, wzdłuż Orlej Perci,

ostry wierzchołek, to Wierch Kozi,

zda się, że dziurę w niebie wywierci

krew w żyłach, ogromem mrozi..

Nad nami tarcza,rumiana błyska..

idziemy raźno..gór dzieci,

droga prowadzi nas do schroniska

A księżyc mruczy i świeci..