wyczystka

ja bym się z wami ożenił ciotko

oświadczył się ojciec z szacunkiem

wdowie eskortowanej pod bronią

z resztkami ratowanego dobytku

ludzi nie różniły krzyże na cmentarzach

tylko podsycane myśli które na jakiś czas

tłumiło jedynie zielsko na mogiłach

w znowu porządkowanych sektorach

już tylko siostry starowiny

którym wszystko wzeszło

już na pierwszej między

i przezimowało ostatni rok

doglądają ich cieni pośród żywotników

na zawsze wystraszone troską

czekają wbite przed furtką

zbędne popegeerowskie widły

z przepływu czynnika ludzkiego