z księgi wiatrów

w porywistym wietrze

niebo rozrzuca kartki

słowa mrużą oczy ze zmęczenia

jest jeszcze samolot

uczepiony białej wstęgi

potem atramentowa cisza

wyjechałaś

kilka godzin lotu stąd

zamieszkałem między książkami

twój koc czytam na dobranoc

czasem mruczy kot

w rękopisie

po drugiej stronie wiersza