LBnR nr 66_monogramy października

jesieni złota gdzie mieszkasz

na leśnej polanie skrywasz w poszyciu

rude rydze

płyniesz nitkami babiego lata skrząc się bielą

pośród złocistych latawców klonu

 

zza ciężkiej chmury wyjrzało słońce

poświata promieni wbija się w mgłę

grzybiarze szukają niezgubionej nigdy przygody

Szczęść Boże

miesza się z poszumem leszczyny

 

na drzew korony

spływają kolory jak kaskady namiętnych pocałunków

zapierasz oddech

owijasz się w tę drzewną magię

ciepłym powietrzem kreujesz wyobrażenie schodzącego lata

iluzją przykrywasz iluzję

o tym że pierwsze mrozy jeszcze daleko

 

przed kaplicą cmentarną zrudział stary modrzew

czeka na pierwszy zimny podmuch

by zrzucić szpilki na groby pomarłych tego lata

Średnia ocena: 4.7  Głosów: 15

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (33)

  • Dekaos Dondi 10.10.2019

    Pasjo→Akurat się pojawiłaś. Po prostu Bardzo Ładny Tekst skłaniający do refleksji nad ludziowym życiem. Pozdrawiam:)

  • Pasja 10.10.2019

    Ślicznie dziękuję za pierwszy komentarz i świeże spojrzenie. Zapraszam do zabawy.
    Pozdrawiam

  • Pan Buczybór 10.10.2019

    Miejscami wygląda to naprawdę ciekawie pod względem poetycznym. Dobre wykorzystanie kolorów, dźwięków. Jest obraz przemijania, codziennego życia. Bardzo dobry wiersz

  • Pasja 10.10.2019

    Dobry temat i na czasie i dlatego kolory się same malują.
    Pozdrawiam

  • Tjeri 10.10.2019

    Klimatyczny, obrazowy wiersz, jednakże nieco przegadany. Być może to moja skaza minimalistyczna, ale przycięłabym tu i ówdzie. Za to ostatnie wersy modrzewiowe biorę w całości, bo przepiękne.

  • Pasja 10.10.2019

    Witaj Tjeri
    Dzięki za spojrzenie i chociaż modrzew przypadł do serca.
    Miłej nocy. Pozdrawiam

  • Tjeri 10.10.2019

    pasja, nie tylko modrzew. Podoba mi się całość, jeno ze dwa trzy razy sekatorem bym pstryknęła :).

  • Pasja 10.10.2019

    Tjeri pięknie dziękuję, coś tam wycięłam. :)

  • kalaallisut 10.10.2019

    Pasja 4 strofy i 4 piękne obrazy jesienne, jak twoje haiku tylko rozbudowane, 4 smutna, tak to już jest że ta pora kojarzy się z przemijaniem.

  • Pasja 10.10.2019

    Kalko pięknie dziękuję za słowa jak zawsze miłe i przemyślane. Zapraszam do zabawy.
    Pozdrawiam

  • Adelajda 10.10.2019

    Ładne obrazki. Szczególnie piękna ostatnia zwrotka i delikatnie zawarty temat dodatkowy.
    Pozdrawiam

  • Pasja 10.10.2019

    Witaj Adelajdo
    Dziękuje za odwiedziny i odczytanie. Zapraszam do zabawy.
    Milej nocki

  • Keraj 10.10.2019

    Jesień życia w twoim tekście wydaje się piękna

  • Pasja 10.10.2019

    Dzięki Kieraj za ciepłe słowa. Napisz coś i baw się z nami.
    Pozdrawiam

  • Bożena Joanna 10.10.2019

    Przywiódł mnie tutaj tytuł i nie zawiodłam się. Roztaczasz piękne barwy jesieni. Inaczej spojrzałam na modrzewie, których sporo jest na moim osiedlu. Wznoszą się w górę, niektóre sięgają dziesiątego piętra. Wśród nich spostrzegam czasami smutasy, które gubią igły i straszą gołymi konarami. Masz rację, opłakują tych, którzy odeszli. Piękny wiersz chwytający za serce..
    Serdeczne pozdrowienia!

  • Pasja 10.10.2019

    Och Bożenko ty zawsze tak opleciesz swoje myśli w refleksję. Jesień zawsze przynosi ze sobą długie wieczory i wspominki o tych co odeszli.
    Pozdrawiam ciepło

  • Angela 11.10.2019

    Oj, czaruje Szanowna Pani, czaruje. Jest pięknie, nostalgicznie, obrazowo i bardzo delikatnie.
    Pozdrawiam.

  • Pasja 13.10.2019

    Witaj Angela
    Dzięki za czarowanie. Ja tylko o jesieni pozwoliłam sobie napisać. Pozdrawiam

  • W operowaniu barwami i uczuciami jesteś wytrawnym graczem, tak to ujmę:)

    Piękny, wyważony, świetnie stonowany i zabarwiony melancholijnymi powiewami wiersz!
    Pozdrawiam

  • Pasja 13.10.2019

    Maurycy dziękuję pięknie za zagłębienie się w powiew moich myśli.
    Pozdrawiam ciepło

  • MarBe 13.10.2019

    Darz Bór, myśliwy mówi i flintę do ramienia przykłada, z dwururki do zwierzęcia wypala. Biedny szarak znika w pyle i wraz z liśćmi w poszycie opada.
    Kilkakrotnie podczas jesieni w las się zagłębiałem i zamiast podziwiać złotą polską jesień na nagonkę trafiałem. Postraszony możliwością zarobienia śrutu niczym sarniak z lasu zmykałem. Mocno wystraszony nie chciałem być atrakcją pierwszego listopada.
    Pozdrawiam

  • Pasja 14.10.2019

    Darz Bór panie flintowy. Oj nieładnie gonić za zwierzyną po jesieni. Pozdrawiam ciepło

  • riggs 15.10.2019

    No mój klimat, ocena wiadoma

  • Pasja 16.10.2019

    O popiołem posypać. Dziękuję za klimat.

    Pozdrawaim

  • Głosowanie rozpoczęte. Zapraszamy na Forum do wątku http://www.opowi.pl/forum/glosowanie-literkowa-bitwa-na-rymy-bez-w478/

    Wcześniej prosimy o czytanie i pozostawienie śladu pod wierszami, następnie tworzymy sami podium 3 - 2 - 1 plus krótkie lub długie uzasadnienie.

    Literkowa

  • Witam,
    Bardzo ładny, delikatnie utkany wiersz...
    Pozdrawiam

  • Pasja 22.10.2019

    Witaj Aga
    Dziękuję za te utkane słowa.
    Pozdrawiam

  • Margerita 22.10.2019

    u ciebie pasja jest prawdziwa jesień

  • Pasja 22.10.2019

    Witaj Margerita
    Bo jesień za oknem , i to jaka jesień.
    Dziękuję i pozdrawiam

  • Bardzo prosimy o wypowiedź w sprawie głosowania pod tym wątkiem na Forum:
    http://www.opowi.pl/forum/literkowe-bitwy-koszyk-rozmaitosci-w957/

  • piliery 23.10.2019

    To juz kolejny wiersz w LBnR który odbieram bardziej jako prozę poetycką. Może pierwsza zwrotka ma w sobie czystą poezję. Moim zdaniem dalej poniosło Cię i wyszła dla mnie: proza. Poetycka ale... proza.

  • Pasja 23.10.2019

    Bardzo dziękuję za odbiór mojego tworu. Literkowa tez dopuszcza utwory pisane prozą (poematy prozą).
    Pozdrawiam.

  • piliery 23.10.2019

    Nie doczytałem tego. Będe pamiętał.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania