8NStyl - Dąb (kim jest wędrowca?)

w temacie: "Brunet wieczorową porą"

Wieczorową zagładą widoczności ktoś sunął w oddali prężnym krokiem. Na obszarze pustego pola był brunatnym przecinkiem, patykiem, czymś na dwóch szczudłach. Czymkolwiek, ale nie strachem na wróble.

Zaorane otoczenie, spulchniona gleba. W oddali majaczyły wierzby, grube wyrabiaczki wiklinowych koszy.

Jeden jedyny dąb, świadek czterech nóg pracujących na roli. Szepcze w obłędzie wrośniętych korzeni, odbiera świeże wiadomości, nadaje radio grzybnia. Podkręca wiatrem symfonię.

Na znak równowagi, uschły dwie gałęzie. Jesieni, brunet w koronie, marszczy brwi.

Skupiony na wędrówce, tak dalekiej, jak sięgnie jego wzrok.