Bajka o niewinnej i kaletniku

Zaszła niewinna do kaletnika:

– Dziurki podobno pan umie cykać,

i jak już dziurkę pan wreszcie zrobi,

to jeszcze w środku pięknie obrobi.

Starsze mi mówiom – to sprawa prosta,

lecz żem smarkula. Chcem być dorosła!

– Ktoś źle mnie wskazał – on rzecze na to –

w życiu mym jesień, minęło lato.

Dziurki ja robię już tylko w paskach,

tobie młodzieniec niech dziurkę trzaska.

Lecz wybierz mądrze, dzieweczko miła,

byś dorosłości nie przetrwoniła.