Poprzednie części: ballada salonkowa czyli kto nas chce w potylicę
Ballada o białej krowie
Nie jestem aż tak głupi,
żeby wchodzić z niezrozumieniem starzenia się
w wyrabiany przez nas motek światła.
Byliśmy dla siebie niezbędni niczym pobierany sen.
Nie miałem innych żon, którym mógłbym zatruwać czas.
Nigdy nie dowiesz się, jak kochałem.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania