Czarna śmierć - część 11

Czarna śmierć - część 11

" Droga omamów Diabelnych "

Wdech siarczy upluwszy, rękawem nozdrza ukryli: mocą rozejścia tętnem, wzrok łzami napawszy. Jak świat dziwniony, oblicze Piekła ujrzawszy: spojrzeniem falujące boleścią, agonii męką zadanej. Jedni upruci dotkliwie, strzępami za popiersiem zwisawszy, ku tamtym w oddali: truchelną orgię czyniącym... wszelka parszywość piekielna, dotykiem bólu racząc: zwieszona mostami, wśród skał ziemi nietkwiących. Na drodze obranej wobec Majestatu: jak tron królewski postawą wzniosłego. Co w piśmie widnieje: krew czarcia niech splami: a słowa ożywszy, zmarłych wołać będą. Pochybel ułudzie niosąc: oczami odwrotności niepomnych... gdy żelaza zwisłego uchylnia: rzeź potępienczą ponosi. A wzrok jak zaufany: kłamstwom zawierzać przykaże...

" Kielich wszelkich goryczy "

Po truchłach ugniłych, żelazem mostów kroki stawiawszy: harpi polotem zdumieni, jezior lawy niepomnością. U ambony Kolektorskiej zawitawszy, Asesora napotkać zaznali. Jak podła diablina: kop na lico przyjąwszy: uchylając balustrady, żarem czeluści strawiony. Pustke po sobie zostawił: piśmiennie wspartą: o setki papirusów, morzem atramentu spisanych... zamysł więc podjęli, życiu własnemu zwątpiwszy: jako ostatni toast: wznosząc kielich goryczy. Parsknął Dawid wzniośle! Upluwając Wampira: gestem przeprosin utarwszy, ochyd w mosiądzu zatęchły: na domiar ironii: chluszcząc nim drzewny czerp Księgi...

" Piekielna Plaga "

Chłod Kostuszy zuwiawszy: słowa szeptywać podjął: agonalnym skowytem, furtą piekieł niesione. Gdy trup życia zaznały, upadku gruchotliwie doznawszy: przeszyty gnatów sterczywiem, upełzać trawiony chorobą, piekieł przemierzaniem zaczął: nawołanie zewsząd z żyjących, Piekłu sklepieniem zwracać...

Jak aniołowie upadli: ścielić czarcie mosty. Skał odłamami trącani: urazu wyrywy znaczywszy.

" Wyjątek Drogi Powrotu "

Dekret Czarci jak brzmiący: zmarłych życiu zwraca. A jak żywi wśród zmarłych: ofiara jest życia srebrnikami spłacona.

KONIEC