Drabble "Epitafium na dobranoc"

Bezsenności wielkie, przez owale toczy traktem upadku na wspak. Tnie ciemności odbity krążek po kubku. Wychylone stu-dni dno, stu lat.

Chłodu otrzeźwieniec włóczy się nad dachami. Kocią zalotnością łasi się ciemność o próżne bogactwo rozgwiazd na dnie skarbca komina.

Lewitacja przysiadła na krawędzi łóżka, unosi się pościel, poduszka wzdryga, kołysze rozespanie, nuci "Śpij zanim ci przywalę setnym baranem". W sąsiedniej kamienicy lunatyk pisze przed wyskoczeniem z kapci.

"Aniele ze stróżówki, kup na rano drożdżówki".

Kładzie na stoliku nocnym. "Dobranoc". Zwinięty rulon z mapą na drodze do nieba po mleko z pustą szklanką.

"Lelum baranum wielka wybawicielko snu, byłaś pocieszycielką".