Drabble - Noir

Gęsta łuna, na spowitej mrokiem uliczce, oświetlanej nikłym światłem latarni ,zawirowała. Jej obłoki w jednym momencie przybrały kształt białej marynarki, którą już na pierwszy rzut oka, Clarke ocenił na cholernie drogą.

Mężczyzna spoglądał na nich spod równie białego kapelusza. Niżej - pod rzadkim wąsikiem - zęby, niczym obcęgi, przytrzymywały żarzące się cygaro.

- Daj nam wy…

Słowa Clarkea’ przerwał błysk i huk rewolweru. Uliczka na setną sekundy rozświetliła się, ukazując im dokładnie rysy mężczyzny w białym garniturze.

Krzyk Doris rozerwał noc.

Klęcząc nad zalanym krwią ciałem Clarke’a, podniosła załzawioną twarz w kierunku zabójcy.

Wdowę otaczał tylko szary dym.