jesień i taniec wiatru

wczesne popołudnie

ciepło schludnie

wlecze się jesień

wiatr poderwał do tańca

tańczą liście tańczy pani

trawa żółtozielona rozwinięta

w asfaltowych dziurach błyszczą kałuże

padało wczoraj wiele pytań

pełne jesiennych wspomnień

w alejkach park pachnie grzybami

żywicą sosnowe igły

szyszki żołędzie

wiewiórka kilka gawronów

przekrzykują wszystkich dookoła

wiatr zagłusza kłótnie

słońce spada spaść nie może

pięknie by nie było gorzej

lecą żółtoczerwone pokręcone liście

z wiatrem po dywanie suną zgrabnie

gałęzie ugięte w pokorze

kładą się do snu o tej porze

pani jesień

październik w kalendarzu

niesie pogodę w dłoniach

przekłada na przemiennie

raz słońcem raz deszczem

zawsze jestem tutaj

gdzie bywa dobrze

wiatr liście taniec gruchanie gołębi

jesieni szelest pod stopami