LBnP - 4 - Rysa w Aktualizacji 2.1

W mieście bez skazy nikt nie umierał źle.

Umierano schludnie.

Maurycy nie wskrzeszał ludzi.

Wskrzeszał drobiazgi.

Jedno źle wypowiedziane zdanie.

Wstyd sprzed pięciu lat.

Tę myśl, która miała zniknąć, a tylko się schowała.

Klienci przychodzili wieczorem.

– Chcę na chwilę poczuć, że to była moja wina – mówił jeden.

– Chcę zobaczyć, kim byłam przed „rozsądną decyzją” – mówiła druga.

Maurycy zapalał świecę.

Przywoływał ukłucie.

Tylko tyle.

W mieście bez skazy żal był zbędny.

Zastąpiono go produktywnością.

Przyszła kontrola.

– Przywraca pan wycofane emocje – powiedział urzędnik.

– Tylko na chwilę.

– Chwila wystarczy, by ktoś przestał być idealny.

Zabrali świecę.

Zabrali księgę.

Zostawili zakaz.

Tydzień później ktoś przeprosił w sklepie.

Ktoś powiedział „nie wiem”.

Ktoś przyznał się bez pytania.

Miasto zgłosiło błąd systemowy.

Urzędnik wrócił.

– Co pan zrobił?

– Nic.

– Ludzie zaczęli sami.

Urzędnik spojrzał w podłogę.

– Moja córka wczoraj powiedziała, że się pomyliła. Pierwszy raz.

Maurycy nie miał już świecy.

Nie miał księgi.

– To się samo nie dzieje – mruknął urzędnik.

Maurycy wzruszył ramionami.

W mieście bez skazy pojawiła się rysa.

Niewielka.

W raporcie nazwano ją: „incydent wizualny o niskim znaczeniu”.

Kolejka była długa.